Gezilerimiz, Türkiye

İstanbul yakın yerler: Gököz milli parkı

bisikletle gököz milli parkı

İstanbul’dan kolayca uzaklaşıp hafta sonu nerelerde pedallasak? Kendimizi doğaya nasıl atsak diyorsanız harika bir önerimiz var: Saklı cennet bir bisiklet rotası: Gököz Milli parkı!

Otobüsle İnegöl’e ulaşım

Süre kısıtlı olunca “İnegöl seyahat” otobüs firmasından İnegöl’e bilet aldık. Gece 1.45 seferi Harem’den kalkıyor. Bugünlerde otobüsler Dudullu ve Samandıra terminallerini kullanıyorlar. Bisikletle oraya ulaşmak ise ölüm gibi geliyor bize. Harem’den kalkan bu otobüs ilaç gibi geldi.

Otobüsümüze sorunsuzca bindik ve gece gece Osmangazi Köprüsü’ nün de verdiği ışınlanma hızıyla 2 saat içinde İnegöl terminalinde takılırken bulduk kendimizi. Saat 4.45 civarında vardık. Bisikletlerimizin ön tekerlerini bile sökmemize gerek kalmadı. Otobüs de gayet konforluydu. Terminal gece açık, bisikletlerimizle içerde sırasıyla birer saat uyuyarak güneşin doğmasını bekledik. Birimiz uyurken diğerimiz bisikletlerin ve eşyaların başında nöbet tuttu. Bisiklet turunda güvenlik yazımızda güvende olmak için aldığımız bütün önlemleri anlattık. Göz atabilirsiniz. İnegöl’den Gököz Milli parkına bizi 48 km-1500 mr’ lik tırmanış bekliyordu.

700binkm bisikletle inegöl

 

Sonbaharın güneşle göz kırptığı son günlerde yolda olmak harika, güneşte yanıyoruz, gölgede içimiz ürperiyor.

İnegöl-Kocayayla çıkışı

inegöl çayyaka kahvaltı

İnegöl’ün içinden pedallayarak 2 köy geçiyoruz. Yokuş öncesi Çayyaka köy kahvesinde kahvaltı yapıyoruz, önümüzde 2 yayla var ve başka bakkal yok. Bu nedenle bu köyde taze köy ekmeği ve atıştırmalıklarımızı alıyoruz. Köyde herkes hüzünlü bir bakış atıyor halimize. Nasıl çıkacaksınız diyorlar! Biz dünyayı geziyoruz ya bu çıkışlar ne ki!

Derken çakıl dökülmüş yollar, % 10’luk yokuşlar ardı arkası kesilmeden geliyor. Neyse ki Bursa’nın her tarafı su, bolca çeşme var. Sürekli durup elimi yüzümü yıkıyorum. Rahmancığım basıp gidecek ama beni hiç bırakır mı!

Ormancılık çok yaygın bu bölgede. Sık ve yüksek ağaçlar ve gürül gürül akan suların sesiyle yol alıyoruz.

inegöl kaynak suyu

Tırmanışlar

Her geçene yolun devamını soruyoruz, “İniş var ama çok çıkacaksınız.” çok diyorlar..

Ara vermeden 6-7 saat çıkıyoruz ama sonu yok gerçekten. Bir ara uzanıp kestirmeye karar veriyoruz. Orman işletmesinin önündeki boşluğa açıyoruz idworx bisiklet kılıflarımızı boylu boyunca pert olmuş bir şekilde kestiriyoruz. Gece de az uyuyunca, vücut böyle tepkiler verebiliyor. O uyku öyle iyi geliyor ki, orman işletmesindekiler de uykunun üzerine bisküvi ikram ediyorlar.

bisikletle inegöl ormanları

Enerjimizi depolayıp kaldığımız yokuşlardan aynen devam ediyoruz. Yol bir ara tamamen çakıl oluyor. Ama artık vız gelir tırıs gider. Yoldayken öyle bir an geliyor ki zihnini aşıyor artık insan zorluklar yapmak istediklerin yanında ufacık kalmaya başlıyor. O çizgiyi çoktan geçmiş olduk biz, çakıllar, sinekler, %10′ lar bile yolda olmanın verdiği hazzı gölgeleyemedi. Sanırım 18-20 km aralıksız tırmanıştan sonra yol artık yavaş yavaş aralıklarla aşağıya kıvrılıyor, arada yukarıları gösterse de Kocayayla’ya doğru yaklaşıyoruz. Ama inişlerde yol genelde çakıl ve virajlı. Hızlı inme şansımız pek yok.

inegöl kocayayla bisiklet

Kocayayla’ya varış

Uykusuzluk ve tırmanışın verdiği yorgunluk dikkat dağılması da getiriyor. Yine de inişe geçmenin hazzıyla çakılları ezerek ilerliyoruz. Güneş ışınları eğiliyor, akşam üzeri Kocayayla’dan geçiyoruz, orman yolları bitiyor ve Uludağ’ın harika manzarası eşliğinde yol akmaya başlıyor. Kocayayla da grupça gidip kamp yapmak için çok güzel bir yer. Piknik alanı olarak Keles belediyesi tarafından organize edilmiş. Aklımız kalıyor ama bizim bu turdaki ana hedefimiz Gököz’e ulaşmak. Bir dahaki sefere neden olmasın diyerek ilerliyoruz.

kocayayla bisiklet turu

Gököz Milli Parkı ‘na varış

Yol kalitesi artıyor, kaymak gibi akan yoldan nefis inişler yaparak Bursa-Keles asfaltına giriyoruz. Gököz Köyü sapağından içeri girişi gösteren Milli park tabelası da yol üzerinde. Köy içindeki son 2 km’ lik tırmanışımızı yaparken son enerjimizi de kullanıyoruz ve huzur dolu Gököz Göletini karşımızda buluyoruz. Etrafta çeşit çeşit sevimli köpekler dostça karşılıyor, balık tutan bir grup var. Çadırlarını kuruyorlar. Tesis’in sahibi Arif bey midilli atlarını içeri sokmaya çalışıyor. Akşam üzerinin hummalı çalışmaları devam ederken biz manzaranın ve yolda olmanın tadını çıkarıyoruz.

gököz milli parkı kamp

Gököz Göleti tarımsal ve hayvan sulama amacıyla yapılmış. 1130 metre yüksekte bulunan gölet, enfes Uludağ manzarası ile görülmeye değer. Uludağ’ın gölete yansıması, kuşların sesi ve orman. Kimseler yokken uğramakta fayda var. Sessizlikte keyif alınacak bir yer. Haftasonları ATV, midilli atına binmek, bisiklete binmek gibi pek çok etkinlik yapılabilecek bir yer olduğu için çok talep var.

gököz milli parkı çadır

Doğal olmayı unutalı uzun zaman oluyor..Basit yaşamak, tahta eski bir masada sade, gösterişsiz bir yemek, bir bardak sıcak çay…Tadı hiç önemli değil o an. Karanlık çöküyor yavaş yavaş. Çadırımız hazır. Soğuk, tenimize işlemek için yavaşça ilerliyor. Tatlı bir yorgunluk var ve içine çeken uyku…Yemeğimizi bütün gece bize bekçilik edecek olan 5-6 köpeğimizle paylaşıyoruz. Ay’ı dünyanın etrafında dolaşmaya bırakıp rüyalarımıza dalıyoruz.

gököz milli parkı köpeklerimiz

Güneş ışıklarıyla açılıyor perde. Gölet Uludağ’ı yansıtırken köpeklerimiz cirit atıyor etrafımızda..Mis gibi bir sabah, yepyeni bir ben, bir sen! Her yeni gün, hayatı ve bütün öğrenilmiş kısırlıklarımızı sıfırlıyor, yeniden doğmuş kadar hafif oluyoruz!

Keles-Bursa yolu

Yavaş yavaş toparlanıp terkedilmeye yüz tutan Gököz Köyü’ne doğru yol alırken yer elması ikram ediyor bir köylü.. Gezgin Ruhi’nin kurabiyelerine ekleyip devam ediyoruz. Köydeki en temiz suyu olan çeşmeyi gösteriyor yaşlanmış köy sahipleri…Terkedilmiş kerpiç evleri geçiyoruz bir bir. Şehire taşınan köylüler, pek çoğumuz gibi, köyleri sonsuz bir ıssızlığa terk edip gitmişler. Daha çok para kazanmak, daha iyi bir hayat yaşamak, daha iyi okullarda okumak hayalleriyle kandırılarak.

keles bursa yolu bisiklet

Ana yola, Keles-Bursa yoluna çıkıyor ve manzara eşliğinde sürekli iniyor, dünkü tırmanışlarımızın verdiği hazla yola ve tatlı esen rüzgara karışıyoruz. Yine 3. boyutu hissederek yollarda olmak. Kahvaltı için ilk geçtiğimiz yol üstündeki Baraklı Köyü‘nün girişindeki pideciye çorba içmek için giriyoruz. Aile işletmesi, içerde taş fırın var. Çorbalarımızın üzerinde bir de pide paylaşıyoruz. Servis harika, yemekler leziz ve sadece 22 lira ödüyoruz. Kemençenin sesi yankılanırken türküler şenlendiriyor köyü.

keles bursa yolu barajlar

Sanki tırmanışımız sonrası evren bizi ödüllendirdi, az trafik var ve barajların yanından kıvrılarak giden yollar. Hasat mevsimindeyiz, upuzun çubuklar taşıyan yaşlı bir teyze geçiyor yanımızdan. Merakla takip ediyoruz ne yapıyor acaba diye. Ve evet ceviz ağaçları! Ceviz indiriyorlar çatallı uzun çubuklarla.

bursa keles yolu cevizler

Amcamız önce bize közde yeni pişirdiği mısırlardan veriyor, sonra bir avuç dolusu ceviz, domates ve biber.Mısırlarımızı bayılarak yiyip yola devam ediyoruz. Ve acıkmaya başladık bile. Yokuş bitiminde yol kenarı kendi mahsüllerini satan köylü ailelerle dolu, çilek alıp yiyoruz. Ateş var, patates haşlıyorlar. Bekleyin size de verelim birer tane diyorlar. Ateşi közleyip başında bekliyoruz, tam o sırada bir ekmek fırını arabası geliyor. Yolun süprizi değil de ne bunlar? Açıklamak mümkün mü? Tazecik ekmeğimizi alıp salça ve patatesimiz ile afiyetle yerken arabasıyla duranlara da bolca yol ruhu aşılamaya çalışıyoruz.

bursa keles yolu mısırlar

Baraj manzaralı kamp

Artık çadırımızı kuracak bir yer bakma zamanı geldi, baraj devam ediyor ama çok yüksekteyiz. Devam ediyoruz, hava kararmaya dizim hafiften huysuzluk çıkarmaya başlarken, yol kenarında baraja yukardan bakan nefis manzaralı ağaçlık bir yer buluyor Marco. Kendimizi hemen manzaraya atıyoruz. Yanımızda mangal yapan ve içmeye gelmiş bir grup var. Ancak ne onlar bizi ne de biz onları rahatsız ediyoruz. Manzaranın ve ayın büyüsüyle çadırımıza yerleşiyor ve tatlı bir uykuya dalıyoruz. Bursa-Keles yolunda gece çok yoğun bir trafik var. Bisiklet sürmemek iyi bir fikir olabilir. Hava kararmadan kamp atacak güzel yerler ayarlamak gerek.

bursa baraj kampı

Sabah kalkıyoruz, hamaklarımızı kuruyoruz. Manzara karşısında nefis bir kahvaltı, kahve keyfi, kitap okuma hallerinde takılıp kampın tadını çıkarıyoruz. Öğleye doğru yol alıyoruz. Bursa’ya yakınız.

mudanya girişi bisiklet

Feribotla dönüş

Bugün rahat bir gün, yavaş yavaş Mudanya’ya gidip feribota bineceğiz. Bursa’dan Mudanya yönüne giden trafikli bölgeyi metro ile alıyoruz, şehir trafiği çok yoğun ve keyif vermiyor. Mudanya yokuşunu hızla çıkıyoruz ve Güzelyalı’ya iniyoruz. Biletimizi öne almak istesek de bilet kalmamış, 19.30’u beklerken kendimize güzel bir menemen yapıyoruz sahilde ve deniz kokusunun tadını çıkararak türküler söyleyip yeni dostlar ediniyoruz.

mudanya iskele dostlar

Yollar bir yerde yine bizi bir araya getirir. Para değil dostluklar edinmek yolun sırrı.

 

İnegöl-Gököz milli parkı-Mudanya rotamızın detaylı haritaları:

İnegöl – Gököz Göleti

Gököz Göleti – Mudanya Feribot İskelesi: